FTSRSFSS-VST
Malika Benahmed, projectleider Sociaal Café
“Mensen moeten meer met elkaar praten, zeker in deze tijd.”
De Vincentiusvereniging maakt zich al bijna 180 jaar sterk voor armoedebestrijding in de Haagse regio, zowel op financieel als op sociaal-cultureel vlak. Om dit te bereiken organiseert de vereniging een breed scala aan activiteiten.
Een van de initiatieven is het Sociaal Café, dat sinds mei dit jaar iedere donderdag van 10.00 tot 14.00 uur plaatsvindt aan het Westeinde 177. Het café is een plek waar iedereen welkom is voor een kop koffie, een kom soep en vooral voor gezelligheid en ontmoeting. De drijvende kracht achter dit warme initiatief is projectleider Malika Benahmed (1966).
Malika had nooit de bedoeling om vrijwilligerswerk te gaan doen. Het is iets waar ze vanzelf is ingerold mede door de verstandelijke beperking van haar dochter. Zij ging drie keer per week naar Parkoers in het Zuiderpark, waar ze een leerwerkplek had in de horeca. Voor ze het goed en wel besefte, stond Malika zelf ook achter het koffieapparaat en hielp ze mee in de keuken.
Toen haar kinderen ouder werden en ze meer vrije tijd kreeg, werd Malika uitgenodigd bij het Multicultureel Ontmoetingscentrum (MOC) aan het Teniersplantsoen. Daar werden allerlei activiteiten georganiseerd, zoals een naaiatelier. Op de vraag of ze daar vrijwilligerswerk wilde doen, reageerde ze in eerste instantie terughoudend — haar pas verworven vrijheid wilde ze niet zomaar opgeven. Maar het liep anders. Al snel hielp ze anderen met naaien en voelde ze zich helemaal op haar plek.
Niet veel later kwamen ze bij de Voedselbank, die in hetzelfde pand zat, handen tekort. Malika sprong bij en groeide al gauw uit tot een van de actiefste vrijwilligers. Toen het MOC uiteindelijk sloot, zag de voormalige coördinator — ook betrokken bij de Vincentiusvereniging — in Malika de perfecte kandidaat voor een nieuwe rol als projectleider van het op te zetten Sociaal Café. De kennismaking met de Vincentiusvereniging voelde voor haar als een warm bad. Geen moment twijfelde ze: dit was precies de plek waar ze haar energie en hart in kwijt kon.
Malika haalt haar voldoening uit het contact met andere mensen, die ze graag met raad en daad bijstaat. “Mensen moeten meer met elkaar praten, zeker in deze tijd.” Het Sociaal Café is volgens haar daarvoor de perfecte plek, omdat dit daar spontaan gebeurt.
Een poosje geleden kwam er, uit pure nieuwsgierigheid, een kunstenaar binnen. Hij zag er met zijn dreadlocks stoer en alternatief uit. Hij vertelde dat hij door het woningtekort in een kraakpand woont en liet veel van zijn kunstwerken zien. “We hebben wel een uur gepraat! Hoe groot is de kans dat we, als we elkaar op straat waren tegengekomen, een woord hadden gewisseld? Juist, nul!”
Vaak komen er mensen langs die net uit het Westeinde Ziekenhuis komen. Soms hebben ze slecht nieuws gekregen of maken ze zich zorgen om een partner of vriend. Bij het Sociaal Café kunnen ze hun verhaal kwijt. “Dat mensen zich hier zo op hun gemak voelen en zulke persoonlijke dingen met mij delen, vind ik echt bijzonder. Ze komen vaak somber binnen en gaan een beetje lichter weer naar buiten. Dat raakt me iedere keer.”
Met enige regelmaat komen er ook dakloze mensen langs. “Ze kunnen hier hun verhaal doen zonder dat ik oordeel. Ik heb zelf ook veel meegemaakt in mijn leven. Mijn geloof heeft me geleerd te accepteren wat me overkomt. Het heeft me nederig gemaakt en begrip bijgebracht voor mensen die het moeilijk hebben. Aan de buitenkant kun je niet zien wat er vanbinnen speelt. Dure spullen zeggen niets over geluk. Gezondheid, dat het goed gaat met je kinderen en fijne mensen om je heen hebben – dát is wat echt telt in het leven.”
