Gera Nieland: Haagse blik op het gewone dat bijzonder blijkt
“Met mijn blog wil ik kleine lichtpuntjes laten zien.”
Gera Nieland (1963) woont al jaren met haar man Bert en twee van hun vier kinderen in Vrederust. Op de vraag wat ze van Den Haag vindt, verschijnt een brede glimlach op haar gezicht. “Is er een andere stad?”, kaatst ze meteen terug. Eén ding is duidelijk: Gera heeft een geel-groen hart. Niet verwonderlijk dat ze al meer dan twintig jaar op haar blog Haags Allerlei nieuws en verhalen deelt over de Hofstad.
Het begon in 2005 nadat ze een fotocamera kreeg en het jammer vond dat de beelden die ze vastlegde, niet verder kwamen dan haar eigen computer. In een tijd waarin sociale media nog nauwelijks bestonden, besloot ze een blog te starten om haar observaties, verhalen en foto’s te delen. Ze had nooit kunnen bedenken dat Haags Allerlei 21 jaar later nog steeds dagelijks tussen de honderd en achthonderd bezoekers zou trekken. “Daar ben ik best trots op,” zegt ze bescheiden. “Het motiveert me elke dag weer om door te gaan.”
In de periode daarvoor werd Gera volledig afgekeurd vanwege lichamelijke beperkingen. Het bloggen gaf haar een reden naar buiten te gaan en actief te blijven. Zonder vooropgezet plan en zonder journalistieke ervaring begon ze ‘gewoon’. Ze ontdekte al snel dat ze talent had voor het vinden van interessante onderwerpen; het bezoekersaantal groeide in rap tempo. Toen ze later een betere camera kreeg, besloot ze zich verder te ontwikkelen en volgde ze diverse fotografiecursussen. Iets waar ze nog altijd profijt van heeft.
Door haar beperkte energie moet Gera keuzes maken uit de vele onderwerpen die haar pad kruisen. “Ik vraag me altijd af: is dit interessant genoeg en heeft het maatschappelijk nut?” Nieuws uit haar eigen stadsdeel Escamp krijgt vaak voorrang, juist omdat reguliere media daar zelden aandacht aan besteden. Daarnaast heeft Gera een grote liefde voor de natuur. Planten, insecten en verschijnselen als zon- en maansverduisteringen vormen voor haar een onuitputtelijke bron van inspiratie.
Ook Haagse festivals komen regelmatig op haar blog voorbij. Absolute hoogtepunten waren de jaarlijkse verslagen van Parkpop. “De grootsheid van het veld, de vrolijkheid van de bezoekers en de vele muzikale grootheden voor mijn lens zijn onvergetelijk. Ik vond het bijzonder dat ik als serieuze blogger werd gezien en toegang kreeg tot plekken zoals het backstage-gebied.”
Het blog waar ze het meest trots op is, schreef ze in oktober 2010 over de Akte van Redemptie. Dit document uit 1576, ondertekend door Willem van Oranje, bepaalt dat het Haagse Bos, het Malieveld en de Koekamp behouden blijven als beschermd natuurgebied. Toen Staatsbosbeheer destijds overwoog het Malieveld en Haagse Bos te verkopen en media dat bericht zonder controle overnamen, gingen bij Gera direct alarmbellen rinkelen. “Dat kon toch helemaal niet?”, dacht ze. Na enig speurwerk ontdekte ze dat verkoop vanwege deze akte inderdaad onmogelijk was. Haar blog was het eerste dat hierover berichtte. Andere media volgden en het verkoopplan verdween direct van tafel.
Ondanks alle hoogtepunten zijn er ook momenten waarop Gera overweegt te stoppen. Haar fysieke beperkingen zijn in de loop der jaren toegenomen en sommige maatschappelijke ontwikkelingen maken haar verdrietig. “Ik zie een schreeuwende minderheid waarvan de meerderheid de dupe wordt,” vertelt ze. “Met mijn blog probeer ik kleine lichtpuntjes te laten zien, iets positiefs, hoe klein ook. Het leven is te mooi om te laten overschaduwen. Elk geluksmoment verdient het om gekoesterd te worden. Als ik met het blog mensen op mijn manier kan sturen naar positiviteit, dan heb ik toch een reden om door te gaan.”



