Peter Melet: vrijwilliger met een passie voor muziek en theater
“Het geeft een kick als alles soepel loopt.”
Ras-Hagenees Peter Melet (1954) groeide op in de wijk Transvaal in Den Haag. Op twee onderbrekingen na – anderhalf jaar voor zijn opleiding tot landmeter in Apeldoorn en drie maanden werk in El Salvador – is hij de stad nooit voor lange tijd uit geweest. En dat is geen toeval: volgens Peter is Den Haag een geweldige stad. “Er is veel cultuur, je zit zo op het strand en iedere wijk heeft zijn eigen karakter.”
Over die wijken kan hij als geen ander vertellen. Tijdens de coronacrisis begon hij aan een bijzonder project: het in kaart brengen van alle minibiebs in de stad. Met zijn camera op zak fietste hij door elke straat. Hij fotografeerde de boekenkastjes en plaatste ze op een interactieve kaart. Daarbij viel hem vooral het verschil in bouwstijlen op, met name in nieuwbouwwijken zoals Ypenburg en Leidschenveen. “Soms lijkt het net of je in het zuiden van Amerika bent, met die gekleurde huizen en veranda’s. Even verderop lijken sommige huizen weer net gevangenissen: hoge muren, kleine raampjes en alleen een binnentuin,” vertelt hij. Wat hij mist in die wijken? “Een simpel koffietentje, waar je gewoon even kunt gaan zitten. Dat ontbreekt echt.”
Peter heeft een sterke band met Theater De Regentes, het voormalige zwembad aan de Weimarstraat. Als kind liep hij met zijn klas van de Pretoriusschool naar het bad voor de wekelijkse zwemlessen. Ook ging hij er met zijn vader regelmatig heen voor een wasbeurt, omdat ze thuis, net als veel andere gezinnen toen, nog geen douche hadden.
Tegenwoordig is hij hier vrijwilliger, al meer dan zes jaar, twee tot drie keer per week. Niet alleen uit nostalgie, maar vooral vanwege zijn liefde voor muziek en theater. Peter helpt achter de bar of kassa. Daarnaast geeft hij rondleidingen door het gebouw waar hij zijn kennis over de geschiedenis enthousiast deelt. Ook fotografeert hij regelmatig voorstellingen. “Het is een fijne manier om mijn hobby fotografie te combineren met mijn passie voor cultuur.”
Het werk achter de bar is soms flink aanpoten, zeker tijdens drukke avonden zoals bij optredens van De Règâhs. “Dan moet iedereen in de pauze snel een drankje hebben. Als dat soepel verloopt, geeft dat echt een kick,” zegt hij. Toch verliest hij de mensen voor de bar nooit uit het oog. Zo herinnert hij zich een vrouw die haar drankje contant wilde betalen, terwijl je in het theater alleen kunt pinnen. “Toen ze haar pas haalde, bleek dat ze net genoeg saldo had voor twee van de drie drankjes. Ik merkte dat ze zich heel ongemakkelijk voelde, dus bracht ik haar die ene koffie toch. Een klein gebaar, maar haar glimlach zei alles.”
Buiten zijn vrijwilligerswerk bezoekt Peter ook vaak andere Haagse theaters en poppodia – soms wel drie tot vier keer per week. Jazz en blues zijn favoriet, maar ook klassiek en goede punkmuziek kan hij waarderen. Zo om de drie weken gaat hij met mede-vrijwilligers koffie drinken en als het kan naar een lunchconcert toe. Je maakt vrienden bij het theater!
Wat hij het mooiste vindt aan zijn tijd bij De Regentes? Peter noemt de sociale betrokkenheid met de buurt, zoals gezamenlijk toneel maken maar ook werd eens een keer gratis soep en filmvoorstelling gegeven voor dak- en thuisloze mensen rond de kerst. “De mensen. De sfeer is warm en open en je leert zoveel leuke mensen kennen!” Een jaarlijks hoogtepunt is dan ook het eindejaarsfeest voor medewerkers en vrijwilligers. “Lekker eten, live muziek, maar vooral de gezelligheid. Dat maakt het elk jaar weer speciaal.”



